Замалёўка

Восень мае свой водар: імжы, волкай глебы і сцюжы.
Восень мае свой колер на кончыках лёгкіх алоўкаў.
Замалёўваю неба, якое люструецца ў лужы
і абрысы галінак на туга нацягнутым шоўку.
Позірк плыткай вады, бы ў дзіцяці: празрысты, цікаўны.
Цэлы свет, іншы свет пад паверхняй, што свеціцца срэбрам.
Дамалёўваю ліст, што ў паветры праплыў нечакана,
І сустрэўся вачыма з дапытлівым позіркам неба.

27 кастрычніка 2025

Метки: Владимир Череухин, стихи на белорусском языке