Лойма

Опубликовано-> Владимир Череухин 14 Октябрь 2018 в Владимир Череухин - Стихи на белорусском языке |

Лойма

(паводле беларускай міфалогіі, лясная жанчына-спакусніца)

Вазьму сякеру я — і ў лес.
Там буду стукаць да сутоння.
Пасля прылягу на далоні,
Ламачча буду слухаць трэск,
На языкоў дзівіцца скокі
Бяссоным задуменным вокам.
На неба выкаціцца поўня,
Залье прагал сваім святлом.
І выйдзе да мяне з кустоўя
Чароўная лясная лойма.
Нячутнай падплыве ступой,
Нахіліцца, кране рукой.
Даткнецца шоўкам валасоў
Шчакі маёй і ўспыхне кроў!
Убачу ў зрэнках, блізка-блізка,
Цяпла аранжавыя блікі.
Сальюцца вусны ў пацалунку,
Грудзей адчую скурай пругкасць.
Гарачыя самкнуцца рукі
На гнуткім стане: «Стой, галубка!
Вядомы ўсе мне твае звычкі.
Не выслізнеш, падобна знічцы,
З абдымкаў месяца. О-о не-е-е!..
Не пойдзеш, лойма, ад мяне!»

2007 год

Опубликовать в Google Plus
Опубликовать в LiveJournal
Опубликовать в Мой Мир
Опубликовать в Одноклассники

Метки: , , ,

Новое на сайте:

Copyright © 2011-2019 Татмир — Литературный сайт Дарьи Дорошко и Владимира Череухина All rights reserved.
This site is using the my_desk Child-Theme, v0.1.0, on top of
the Parent-Theme Desk Mess Mirrored, v2.2.3, from BuyNowShop.com.